Confession of a deadline hugger

Vannacht verstreek de deadline van Fantastels 2016. Voor deze wedstrijd heb ik twee spannende verhalen geschreven en ingezonden. Het is de vijfde keer dat ik meedoe. Over de inhoud van de verhalen verklap ik nu niets, maar ik beloof dat ze allebei op mijn website verschijnen, nadat de uitslag bekend is gemaakt. Dat zal in het voorjaar zijn. Zoals jullie van mij gewend zijn, heb ik het mijn personages weer erg moeilijk gemaakt. Ik ben zeer benieuwd wat de juryleden van deze verhalen vinden en ik kijk nu al uit naar hun commentaar.

Deze schrijfwedstrijd voor fantasy, horror en sciencefiction verhalen is inmiddels mijn favoriet onder de genre wedstrijden. Waarom dan? Voor een groot deel door het uitgebreide juryrapport dat je krijgt. Ik waardeer de tijd en energie die de juryleden erin steken om al die ingezonden verhalen te lezen en van commentaar te voorzien. Je leert veel van hun tips en suggesties.
Daarnaast is er de wedstrijdspanning. Eindig ik deze keer hoger dan bepaalde namen die net als ik steeds meedoen? (Ik ga geen namen noemen ;p) Kom ik nu wel in de top 10?

Ik ben een deadline hugger. Dit is iets dat eigenlijk bij elke schrijfwedstrijd speelt. Dichter op de deadline schrijven levert me extra spanning op en onder spanning presteer ik beter. In een korte periode voor de deadline produceren mijn hersens meer creatieve idee├źn dan ruime tijd ervoor. Het verhaal op het laatste moment inleveren geeft me een groter ‘Yes! Ik heb het gehaald’ gevoel. Deadline stress is leuk. Als ik een verhaal dagen eerder af heb, dan lever ik het niet meteen in. Als ik dat wel doe, dan hou ik er een minder tevreden gevoel aan over. (Misschien had ik nog dingen kunnen veranderen, waardoor het verhaal hoger zou eindigen)

Ga ik nu wel winnen? Geen idee. Ik fantaseer weleens over hoe ik zou reageren als ik de eerste prijs zou winnen. Zelfs bij de Harland Awards doe ik dat, ook al weet ik dat zoiets de komende jaren waarschijnlijk niet gebeurt. Daar is het nog moeilijker om eerste te worden. Ik ben vast niet de enige die zoiets doet. Er is niks mis met dromen.

 

 

Related Posts